Search This Blog

Loading...

Wednesday, 21 September 2016

مراقبان و پرستاران در خانواده

 برای کسانی که مراقبت از بیماری (که به مراقبت دائم نیازمند است) در خانواده را برعهده دارند

با اینکه در عصری زندگی می کنیم که خیلی از بیماری ها قابل پیشگیری و یا درمان اند، بیماری هایی هم هستند که هنوز راه درمانی برای آنها پیدا نشده یا به دلایل مختلف (چون افزایش طول عمر متوسط، تغییرات رژیم غذایی، تماس با آلاینده ها و عدم تحرک فیزیکی) شیوع آنها بیشتر هم شده است.

از آنجا که بیماری هایی که معمولا با سنین بالا مرتبط هستند در شرف افزایش می باشند، خیلی ها به نگهداری از افراد سالمند خانواده و یا بیمارانی که نیاز به مراقبت دائم دارند مشغول می باشند. نگهداری از بیماری که بطور همیشگی نیاز به مراقبت دارد کار آسانی نیست و می تواند از نظر فیزیکی و روحی برای شخصی که وظیفه پرستاری و مراقبت از آنها را برعهده دارد چالش آفرین باشد. بخصوص برای کسانی که در جوامع شرقی زندگی می کنند. اگرچه سبک زندگی افراد در جوامع شرقی نیز با نوع سنتی آن تفاوت های بسیار پیدا کرده ولی هنوز به برخی از وابستگی ها و وظایف به گونه ای متفاوت با جوامع غربی نگاه می شود.

اگر بخواهم بدون در نظر گرفتن مکان زندگی و بطور کلی اظهار نظر کنم باید بگویم که اگرچه مراقبت از افراد خانواده که به کمک دیگران برای گذران زندگی روزمره خود نیازمندند می تواند لذت بخش باشد و عشق و حس وظیفه شناسی را ارضا کرده و حس خوبی به مراقب القا کند، اما توجه به روی دیگر سکه هم مهم است. شخصی که وظیفه نگهداری از بیماری در خانواده را برعهده دارد ممکن است خود در معرض افسردگی، فشار روحی و استرس قرار بگیرد.

چندی پیش با دوستی ملاقاتی داشتم که وظیفه نگهداری از همسر بیمار خود را برعهده دارد. صحبت با این عزیز مرا برانگیخت تا برای مطلب این ماه سلامت و بهداشت به این مهم بپردازم.

اگرچه موقعیت هر بیمار و هر شخصی که مراقبت از بیماری را برعهده دارد مختص به خود است و احتمالا با شرایط دیگری فرق دارد ولی نکاتی هست که می توان با توجه و پرداختن به آنها نگهداری از عضو خانواده که نیاز به مراقبت دائم دارد را آسانتر کرد.

در ابتدا باید اشاره کرد که شخص مراقب نباید از خود توقع خیلی زیاد داشته باشد.  مراقب مسلما توانایی رسیدگی به همه امور بیمار را نخواهد داشت. به همین دلیل تهیه لیستی برای نیازهای روزانه بیمار و پرداختن به اولویت ها مهم است. گاهی لازم است که به اموری که مهمترند پرداخت و نباید خیلی به عدم ناتوانی خود در انجام کارهایی که در اولویت پایین تری قرار دارند خرده گرفت.

بطور کلی و بسته به نوع بیماری و توانایی بیمار کارهایی است که خود بیمار با کمک و حمایت ممکن است قادر به انجام آن باشد. پرداختن به آنچه بیمار قادر به انجام آنهاست و کمک و حمایت برای انجام آن کارها بهتر است تا تمرکز برآنچه بیمار قادر به انجام آن نیست. البته این بی ارتباط به اولویت کارها هم نیست و بدان معنی نیست که مثلا اگر بیمار قادر به غذا خوردن نیست به آن نپردازیم. ولی مثلا اگر بیمار با کمک فرد قادر به بلند شدن از تخت و راه رفتن چند قدم می باشد وقت و انرژی روی این برنامه گذاشتن بهتر است از مثلا تکرار اسامی افراد فامیل که بیمار به هیج وجه آنها را نمی تواند به خاطر بیاورد.

 آگاه بودن به وضعیت بیمار خیلی مهم است و اکثرا مراقب ها به این امر واقفند ولی در خیلی از مواقع شخص مراقب فراموش می کند که رسیدگی به حال روحی خود نیز مهم است. آگاهی به حالاتی چون عصبانیت و احساس گناه در خود بسیار مهم است. شخص مراقب ممکن است که از دست بیمار و خواسته ها و نیاز دائم وی خسته و عصبانی شود این کاملا طبیعی است. احساس گناه کردن برای داشتن چنین حالتی نیز طبیعی است. مهم است که در این مواقع با دوست، دیگر اقوام یا حتی پزشک صحبت کنید. البته ممکن است که مراقب از اینکه بجای رسیدگی به بیمار به خود پرداخته در این مورد هم احساس گناه کند.

گاهی (بخصوص در بین افراد جامعه شرقی که بیشتر درگیر وظایفی که فرهنگ، دین، سنت و جامعه برای آنها مشخص کرده هستند) ممکن است که فرد مراقب احساس کند که از روی وظیفه و نه عشق به مراقبت از بیمار می پردازد یا آنقدر که باید و شاید برای مراقبت از بیمار از خود مایه نگذاشته یا یه عبارتی برای بیماری که تحت مراقبت اوست کم گذاشته. خود این مورد ممکن است باعث ایجاد حس گناه در فرد شود.

نکته مهم این است که پرداختن به احساسات درون مهم است چراکه اجازه نمی دهید در دراز مدت باعث بروز بیماری در مراقب شود. همان طور که قبلا گفته شد در مورد اینگونه احساسات منفی صحبت با دوستان، فامیل، دیگر مراقبان یا دکتر مفید است. بخصوص چنانچه انجام ظایف مراقبت و نگهداری بیمار افسرده اتان کرده مشورت با دکتر الزامی است.

در خاتمه باید گفت که کاری که در پیش گرفته اید آسان نیست ولی مهم است که بدانید که تنها بودنتان در کنار بیمار خود کمک بزرگی است به او اگرچه به نظر چنان نیاید یا بیمار قادر به زبان آوردن این موضوع نباشد. خود را با دیگران که ممکن است در شرایطی مشابه باشند مقایسه نکنید. شرایط هر شخص با دیگری فرق می کند و شما از جزئیات زندگی آنها بی خبرید. تمرکز روی جنبه های مثبت حضورتان  و آنچه قادر به انجام آن هستید مهم تر است از آنچه قادر به انجام آن نیستید.

رسیدگی به خود را فراموش نکنید. تغدیه سالم، ورزش و پرداختن زمانی به سرگرمی هایی که به آنها علاقه دارید کمک می کند. چنانچه برایتان میسر است به خود فرصت دور بودن از بیمار به عنوان زنگ تفریح کوتاهی را بدهید. مثلا برای ساعتی وظیفه خود را به فرد قابل اعتماد دیگری در بین فامیل بسپارید تا فرصتی هرچند کوتاه مثلا برای صرف استکانی چای یا فنجانی قهوه دور از محیط معمول را به شما بدهد.

دست مریزاد و خدا قوت

©All rights reserved
دکتر شهیره شریف (PhD, MSC)
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Disclaimer: the main purpose of this blog is to assemble my notes for my Continuing Professional Development (CPD). The topic discussed here should not be referred to as the only source of information. If there is anything with respect to this article that concerns you, please contact your doctor or pharmacist
 مطالب مندرج در این وبلاگ صرفا برای اطلاع رسانی و افزایش آگاهی در رابطه با سلامت و بهداشت می باشد و الزاما مرجع کاملی در رابطه با موضوع مورد بحث نمی باشد. برای اطلاعات بیشتر جهت درمان، قطع یا تغییر نوع درمان با پزشک معالج یا داروساز خود مشورت نمایید
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

Saturday, 20 August 2016

درد سیاتیک = Sciatica

 بلندترین عصب در بدن که از قسمت پایین کمر آغاز شده، از پشت لگن عبور کرده به ران، ساق و مچ پا می رسد و نهایتا به انگشتان پا ختم می شود سیاتیک نام دارد

  
هنگامی که این عصب به دلایلی تحت فشار قرار گیرد یا آزرده شود فرد دچار درد در بخش یا بخش هایی در مسیر عبور این عصب می شود به این حالت که در واقع نشانه ای از وجود مشکلی در بخشی از ستون فقرات می باشد سیاتیک می گویند
معمولا درد سیاتیک به دلایل مختلف بطور ناگهانی در بدن شروع می شود. از جمله می توان به دلایلی مثل فتخ یا جابجایی دیسک کمر یا بروز آرترز در دیسک اشاره کرد که می توانند باعث وارد آمدن فشار به عصب یا تنگ شدن کانل نخاعی در محل عبور عصب شود

علائم سیاتیک
گاهی درد در قسمت پایین کمر وجود دارد و گاهی هم ممکن است که بخشی از پا بی حس شود. احساس درد در قسمت پشت ساق پا نیز بسیار شایع است که ممکن است با صعیف شدن ماهیچه ساق پا یا سوزش کف پا نیز همراه باشد.
معمولا درد در یک سمت بدن وجود دارد. از دیگر خصوصیات سیاتیک می توان به تشدید درد با عطسه و سرفه یا نشستن طولانی و دولا شدن اشاره کرد

روش های درمان
در اکثر مواقع این ناراحتی خودبخود پس از چند هفته (حدود شش هفته) از بین می رود ولی گاهی استفاده از کمپرس آب گرم یا سرد و مسکن های معمول و مصرف داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی چون ایبوپروفن1 یا ناپروکسن2 نیز توصیه می شود
در برخی از شرایط فیزیوتراپی و استفاده از دستگاه تنس3 (برای تحریک الکتریکی اعصاب وتسکین درد) هم می تواند مفید باشد؛ پزشک معالج می تواند در صورت لزوم درمان مناسبی را تجویز نماید
در موارد نادر که سیاتیک با لغزش دیسک مهره های ستون فقرات همراه است از جراحی هم ممکن است استفاده شود

البته در مواردی نادر بیماری های جدیتر می توانند علت بروز نشانه های درد سیاتیک باشند که نیاز به رسیدگی پزشکی و گاهی درمان سریع دارند. از این رو چنانچه این حالت با علائم دیگری بخصوص عدم کنترل ادرار یا مدفوع همراه باشد، باید بیمار سریعا به یکی از مراکز پزشکی رسانده شود


  1. Ibuprofen
  2. Naproxen
  3. Tens machine
©All rights reserved
دکتر شهیره شریف (PhD, MSC)
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Disclaimer: the main purpose of this blog is to assemble my notes for my Continuing Professional Development (CPD). The topic discussed here should not be referred to as the only source of information. If there is anything with respect to this article that concerns you, please contact your doctor or pharmacist
 مطالب مندرج در این وبلاگ صرفا برای اطلاع رسانی و افزایش آگاهی در رابطه با سلامت و بهداشت می باشد و الزاما مرجع کاملی در رابطه با موضوع مورد بحث نمی باشد. برای اطلاعات بیشتر جهت درمان، قطع یا تغییر نوع درمان با پزشک معالج یا داروساز خود مشورت نمایید
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

Sunday, 19 June 2016

نگاهی گذرا به بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون بیماری است که بر اثر تحلیل رفتن تدریجی عملکرد بخشی از مغز که مرکز تولید دوپامین است بوجود میاید. 

بدن از طریق پیام های که به مغز رسیده و دستوراتی که متقابلا از مغز به ماهیچه ها می رسد حرکت ماهیچه ها را کنترل می کند. انتقال دهنده های شیمیایی از جمله دوپامین در انتقال این پیام ها و نهایتا حرکت ماهیچه ها موثرند. پارکینسون بیماری پیشروی کننده ای است که به دلیل کاهش دوپامین سیستم ارتباط بین مغز و ماهیچه ها مختل شده و در نتیجه حرکت ماهیچه ها بهم می ریزد.

از علائم معمول پارکینسون رعشه و حرکات غیر قابل کنترل در اعضای بدن، عدم انعطاف و خشکی عضلات و حرکات آهسته و حتی عدم توانایی حرکت برای مدتی کوتاه را می توان نام برد. گاهی علائم دیگری از جمله تغییر در حس بویایی، خستگی، درد، بی خوابی، سرازیر شدن آب دهان، افسردگی و مشکلات از دست دادن حافظه نیز در پارکینسون دیده می شود. البته هر بیماری تمام این علائم را تجربه نخواهد کرد و علائم بیماری پارکینسون برای یک بیمار ممکن است هر روز با روز دیگر متفاوت باشد. بنابراین تهیه یادداشتی شامل علائم بیماری و برای بیمارانی که از دارو استفاده می کنند دز دارو و زمان استفاده از آن و تاثیر دارو روی علائم بیماری به پزشک معالج در تنظیم دز کمک می کند.

شیوه های درمان پارکینسون
در حال حاضر درمان قطعی برای پارکینسون وجود ندارد ولی برای کنترل علائم بیماری از دارو و فیزیوتراپی و در مواردی از جراحی هم کمک گرفته می شود.
تغذیه سالم و روحیه مثبت و شرکت در فعالیت های اجتماعی به بیمارانی که دچار پارکینسون هستند کمک می کند.برای این بیماران که در انگلستان زندگی می کنند ارتباط با سازمان خیریه پارکینسون بریتانیا2 می تواند مفید باشد. می توانید از طریق وب سایت3 این گروه و یا تلفن4 با این سازمان در تماس باشید.

1. http://www.nhs.uk/conditions/Parkinsons-disease/Pages/Introduction.aspx
2. Parkinson's UK
3. http://www.parkinsons.org.uk
4. Free helpline on 0808 800 0303

پست های مربوط

بیماری پارکینسون

Levodopa(L-dopa)

©All rights reserved
دکتر شهیره شریف (PhD, MSC)
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Disclaimer: the main purpose of this blog is to assemble my notes for my Continuing Professional Development (CPD). The topic discussed here should not be referred to as the only source of information. If there is anything with respect to this article that concerns you, please contact your doctor or pharmacist
سلب مسئولیت: مطالب مندرج در این وبلاگ صرفا برای اطلاع رسانی و افزایش آگاهی در رابطه با سلامت و بهداشت می باشد و الزاما مرجع کاملی در رابطه با موضوع مورد بحث نمی باشد. برای اطلاعات بیشتر جهت درمان، قطع یا تغییر نوع درمان با پزشک معالج یا داروساز خود مشورت نمایید
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

Tuesday, 31 May 2016

درمان دارویی هایپرتروفی خوش خیم پروستات

  قبلا در مورد پروستات و بیماری های آن پستی در این وبلاگ گذاشته ام.  پست امروزم نگاهی است به یکی از شیوه های معمول درمان هایپرتروفی1 (به بزرگ شدن اندازه اندام می گویند) خوش خیم پروستات، یعنی استفاده از دارو

بزرگ شدن غده پروستات در مردان باعث فشار آمدن به مثانه می شود و همین امر مشکلاتی را در نحوه ی تخلیه مثانه ایجاد می کند. از جمله می توان به عدم توانایی در تخلیه مثانه، تکرر ادرار و بی خوابی به دلیل نیاز به تخلیه مکرر مثانه در شب نام برد. یکی از راهکارهایی که می تواند به بیمار کمک کند دوری جستن یا کم کردن میزان استفاده از نوشیدنی های الکلی و کافیین دار است، چرا که این مواد می توانند باعث تحریک مثانه بشوند. همچنین عدم استفاده از مواد نوشیدنی یکی دو ساعت قبل از خواب نیز می تواند کمک کند. رژیم غذایی سرشار از پروتئین و سبزیجات و پرهیز از چربی و گوشت قرمز نیز گاهی پیشنهاد می شود

برای درمان هایپرتروفی خوش خیم پروستات علاوه بر تغییر سبک زندگی و رفتاری گاهی نیاز به استفاده از دارو هم می باشد. به بررسی دو داروی معمول که برای درمان این بیماری استفاده می شود، می پردازیم. البته جراحی هم در مراحل پیش رفته این بیماری که به دارو جواب نداده استفاده می شود 

فیناستراید2
فیناستراید با نام تجاری  پروسکار3  داروی است که برای هایپرتروفی خوش خیم پروستات  تجویز می شود. این قرص با دز پنچ میلیگرم در روز تجویز می شود. البته این دارو موارد مصرف دیگری نیز دارد که در اینجا موضوع بحث ما نیست
  
 برای بزرگ شدن غده پروستات علت مشخصی را نمی توان نام برد ولی یکی از دلایلی که می تواند در بزرگ شدن این غده همزمان با افزایش سن دخیل باشد افزایش میزان هورمونی است که باعث رشد پروستات می شود. این هورمون دی  هیدروتستوسترون4 نام دارد و میزان تولید آن در بدن با افزایش سن بالا می رود. قرص فیناستراید مانع از عملکرد این هورمون روی پروستات و در نتیجه کنترل افزایش اندازه پروستات می شود. البته باید بیمار از این قرص برای مدتی (شش ماه) استفاده کند تا اثر آن کاملا مشخص شود

نکته مهمی که بیمارانی که از فیناستراید1 استفاده می کنند باید بدانند این است که  این دارو باعث بوجود آمدن تغییراتی در اسپرم می شود که ممکن است به عدم تولید اسپرم و یا تولید اسپرم های نقص دار بینجامد. چنانچه اسپرم ناقص تخمکی را بارور کند ممکن است منجر به بدنیا آمدن نوزاد ناقص شود 

5تامسولوسین 
نوع دیگر داروها که برای درمان هایپرتروفی خوش خیم پروستات تجویز می شود آلفا بلوکر ها هستند که روی ماهیچه مثانه اثر می گذارند و باعث ریلکس شدن آن می شوند که نهایتا باعث راحت تر شدن عمل تخلیه مثانه می شوند. تامسولوسین، آلفا بلوکر ای است که معمولا استفاده می شوداین  دارو گاهی به تنهایی و گاهی هم به صورت ترکیبی با فیناستراید تجویز می شود. تامسولوسین ممکن است باعث سرگیجه و سردرد بشود
  1. Hypertrophy
  2. Finasteride
  3. Proscar
  4. Dihydrotestosterone (DHT) 
  5. Tamsulosin 

پست های مربوط


©All rights reserved
دکتر شهیره شریف (PhD, MSC)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Disclaimer: the main purpose of this blog is to assemble my notes for my Continuing Professional Development (CPD). The topic discussed here should not be referred to as the only source of information. If there is anything with respect to this article that concerns you, please contact your doctor or pharmacist
سلب مسئولیت: مطالب مندرج در این وبلاگ صرفا برای اطلاع رسانی و افزایش آگاهی در رابطه با سلامت و بهداشت می باشد و الزاما مرجع کاملی در رابطه با موضوع مورد بحث نمی باشد. برای اطلاعات بیشتر جهت درمان، قطع یا تغییر نوع درمان با پزشک معالج یا داروساز خود مشورت نمایید
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

Friday, 20 May 2016

انواع روش های درمان

بطور کلی روش های درمان را می توان به سه گروه تقسیم کرد.
-         درمان متداول و معمول conventional-therapy
-         درمان مکمل complementary-therapy
-         درمان جایگزین alternative-therapy

که البته درمان جایگرین و مکمل در خیلی از مواقع به عنوان یک گروه معرفی می شوند.

درمان متداول یا conventional-therapy درمانی هست که توسط پزشک انجام می شود. وقتی دکتر برای درمان بیماری یا درمان علائم بیماری نسخه ای را برای بیمار می نویسد و شخص بیمار آنرا از داروخانه تهیه و مصرف می کند، در واقع بیمار تحت درمان متدال قرار گرفته. این درمان شامل روش های غیر از دارو درمانی و استفاده از مواد شیمیایی هم می شود. مثلا عمل جراحی یا  پرتو درمانی.

درمان مکمل شیوه درمانی است که در کنار conventional-therapy استفاده می شود ولی چنانچه بجای درمان conventional-therapy از آن استفاده بشود به آن درمان جایگزین گفته می شود. به عنوان نمونه "آب درمانی": چنانچه در کنار استفاده از دارو، شخص به "آب درمانی" هم بپردازد، به این شیوه درمان مکمل گفته می شود ولی اگر "آب درمانی" به تنهایی برای معالجه مورد استفاده قرار بگیرد، به آن درمان جایگرین می گویند.

اطلاعات ما در مورد روش های درمان متداول و عوارض جانبی داروها که از طریق پژوهش های بالینی یا همان Clinical trials بدست آمده بیشتراز روش های دیگر درمان است. تحقیقات در مورد درمان متداول تحت کنترل و مطالعه کامل تری انجام شده و بهتر می توان نحوه و درصد موفقیت درمان و عملکرد دارو در درمان متداول را تخمین زد.

از طرف دیگر، برخلاف درمان متداول، اکثر روش های درمان مکمل و جایگزینی (به عنوان مثال طب سوزنی یا انرژی درمانی) به بیماری به عنوان صورت مسئله نگاه نمی کند. در این روش انسان به صورت کامل Holistic مورد مداوا قرار می گیرد. بنابراین درمان مکمل و جایگزینی بجای درمان علائم بیماری روی درمان آنچه که علت بیماری می خواند تمرکز می کند.

در مقطع زمانی مختلف محبوبیت و معروفیت درمان مکمل و جایگزینی تغییر می کند. مثلا درمانی که مورد تایید شخصیتی نامی (هنرپیشه یا خواننده مطرحی) واقع شود، مورد توجه عموم هم قرار می گیرد.

در صورتیکه می خواهید از روش های درمانی غیر روش درمان معمول یعنی درمان مکمل  یا جایگزین استفاده کنید حتی اگر این تصمیم فقط شامل داروهای گیاهی می شود حتما قبلا با پزشک خود مشورت نمایید.



©All rights reserved
دکتر شهیره شریف (PhD, MSC)
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Disclaimer: the main purpose of this blog is to assemble my notes for my Continuing Professional Development (CPD). The topic discussed here should not be referred to as the only source of information. If there is anything with respect to this article that concerns you, please contact your doctor or pharmacist
مطالب مندرج در این وبلاگ صرفا برای اطلاع رسانی و افزایش آگاهی در رابطه با سلامت و بهداشت می باشد و الزاما مرجع کاملی در رابطه با موضوع مورد بحث نمی باشد. برای اطلاعات بیشتر جهت درمان، قطع یا تغییر نوع درمان با پزشک معالج یا داروساز خود مشورت نمایید
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 



Tuesday, 19 April 2016

کم حافظگی

آموخته ها و خاطرات که در قسمت های مختلف مغز بایگانی می شوند حافظه را تشکیل می دهند. حافظه را همانگونه که در نمودار زیر مشخص شده، می توان به سه نوع تقسیم کرد:
-         حافظه ی آنی1 که اطلاعات را برای زمان بسیار کوتاهی مثلا چند ثانیه حفظ می کند. تصور کنید کتابی در دست دارید و می خوانید، لغاتی که خوانده می شوند در مغز می مانند تا بتوانیم جمله را خوانده و معنی آنرا درک کنیم.
-       حافظه ی کوتاه مدت2 که اطلاعات را برای مدت طولانی تر از حافظه ی آنی نگه می دارد مثلا چند دقیقه. اطلاعات معنی شده و پرداخته شده از قسمت حافظه آنی به حافظه ی کوتاه مدت منتقل می شوند.
-        حافظه ی بلند مدت3 که مخصوص اطلاعاتی است که با مرور و توجه به آنها تثبیت می شوند.

نمودار 1: انواع حافظه و ارتباط بین آنها

وقتی که فرد توانایی بخاطر سپردن اطلاعات یا خاطراتی را که بطور معمول بیاد می آورد را از دست می دهد،می گوییم که فرد کم حافظه شده. البته کم شدن حافظه با افزایش سن امری طبیعی است و معمولا به صورت تدریجی اتفاق می اقتد. ولی بطور ناگهانی و براثر نرسیدن خون کافی به بخشی از مغز یا اصابت ضربه به سر مثلا در صانحه ی رانندگی هم ممکن است که فراموشی اتفاق بیفتد. در خیلی از مواقع حتی فراموشی تدریجی و در سنین بالا هم باعث نگرانی شخص یا اطرافیان او می شود. چنانچه کم شدن حافظه نگرانتان می کند حتما با پزشک خود مشورت کنید. گاهی پزشک معالج ممکن است تصمیم بگیرد تا با انجام تست های مختلف از سلامت شخص اطمینان پیدا کند. در بیشتر مواقع این نگرانی وجود دارد که پای بیماری مثل آلزایمر4 در میان باشد. که البته نیاز به تشخیص قطعی توسط پزشک دارد و مورد بحث این ماه ما نیست.  ولی بطور کلی چنانچه شخص از کم حافظگی خود آگاه هست و زندگی روزانه او به علت این کم حافظگی مختل نشده احتمال اینکه با بیماری آلزایمر مواجه باشیم کمتر است.

علت کم حافظگی
کم شدن حافظه بی ارتباط با افزایش سن نیست ولی عوامل دیگر (برای مثال به لیست زیر مراجعه کنید) نیز می توانند باعث کم شدن حافظه گردند. برای مثال:
- افسردگی، اضطراب و تنش
- بی خوابی و خستگی شدید
- وارد شدن ضربه به سر یا نرسیدن خون کافی به بخشی از مغز
- وجود تومار مغزی
- بیماری غده تیروئید
- عارضه ی جانبی برخی داروها مثل داروهای خواب آور
- نوشیدن الکل
- کم بود پروتئین یا ویتامین ها بخصوص B1

درمان یا مدریت کم حافظگی
چنانچه دلیل کم حافظگی وجود بیماری دیگر مثل افسردگی یا کمبود ویتامین می باشد، با درمان آن بیماری، کم حافظگی هم خودبخود درمان می شود.
چنانچه کم حافظگی از عوارض جانبی داروی خاصی است که بیمار استفاده می کند، زیر نظر دکتر معالج و با عوض کردن نوع دارو می توان به درمان کم حافظگی کمک کرد.
برای مدیریت کم حافظگی خود بیمار می تواند با انجام کارهایی مثل تهیه لیست برای کارهایی که باید انجام شود و داشتن برنامه ی منظم روزانه، مثلا نگهداری وسایل در مکانی ثابت بخود کمک کند.

1-                                                       Immediate memory
2-                                                       Short-term memory
3-                                                       Long-term memory
4-                                                       Alzheimer’s


©All rights reserved
دکتر شهیره شریف (PhD, MSC)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Disclaimer: the main purpose of this blog is to assemble my notes for my Continuing Professional Development (CPD). The topic discussed here should not be referred to as the only source of information. If there is anything with respect to this article that concerns you, please contact your doctor or pharmacist
سلب مسئولیت: مطالب مندرج در این وبلاگ صرفا برای اطلاع رسانی و افزایش آگاهی در رابطه با سلامت و بهداشت می باشد و الزاما مرجع کاملی در رابطه با موضوع مورد بحث نمی باشد. برای اطلاعات بیشتر جهت درمان، قطع یا تغییر نوع درمان با پزشک معالج یا داروساز خود مشورت نمایید
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

Wednesday, 23 March 2016

تشخیص و درمان سریع در سرطان مهم است

 سال 1395 هم از راه رسید. طبق معمول برای اقوام، دوستان و آشنایان در سال جدید آرزوی بهترین ها را داریم. ولی دقیقا بهترین ها شامل چه چیزهایی می شوند؟ شاید بهترین ها را بتوان در دو کلمه خلاصه کرد: سلامتی و شادی. هر دو مبحث (چه سلامتی و چه شادی) با سلامت جسم و روان بی ارتباط نیستند. در همین راستا بی مناسبت ندیدم که بخش سلامت و بهداشت این ماه را به یکی از موارد مهم در مداوای سرطان، یعنی تشخیص و درمان هر چه سریع تر اختصاص دهم 

به دو مورد سرطان پروستات در مردان و سرطان پستان در زنان نگاهی اجمالی خواهیم داشت.

سرطان پروستات
پروستات غده ای است در مردان که زیر مثانه قرار دارد. این غده بخشی از سیستم تناسلی مردان را تشکیل می دهد و نقش آن ساخت مایع ژلاتینی قلیایی منی است که برای تغدیه اسپرم بکار میاید.
سرطان پروستات رایج ترین سرطان در مردان است. احتمال ابتلا به سرطان پروستات با افزایش سن بیشتر می شود.همچنین اگر افراد دیگر در خانواده نزدیک دچار سرطان پروستات یا سینه شده اند، بخصوص در سنین پایین تر، امکان ابتلا به سرطان پروستات در فرد بیشتر است.

راه های تشخیص سرطان پروستات
آزمایش خون: از این طریق میزان پروتئینی بنامPSA 1 در جریان خون  را اندازه می گیرند. از آنجا که وجود سلول های سرطانی می تواند یکی از علل تولید بالای این پروتئین در بدن باشد، میزان بالای پروتئین  PSAنیز می تواند نشان دهنده سرطان باشد. هر چند عللی غیر از سرطان هم می توانند تولید این پروتئین را بالا ببرد.
معاینه داخلی: از طریق معاینه فیزیکی پزشک می تواند بزرگ شدن غده ی پروستات را تشخیص دهد. البته بزرگ شدن پروستات الزاما به معنی سرطانی بودن آن نیست.

علائم سرطان پروستات
تکرر ادرار، مخصوصا شب هنگام
احساس سوزش هنگام ادرار
مشکل در تخلیه مثانه
درد
وجود خون در ادرار یا منی
درد در ناحیه کمر، لگن خاصره یا باسن

سرطان پستان
سرطان پستان متداول ترین سرطان در انگلستان است. یکی از مهمترین راهکارهایی که می تواند به تشخیص سریع این سرطان بینجامد معاینه توسط خود شخص می باشد.
آشنایی با آنچه برای فرد شکل و حالت طبیعی سینه است می تواند در تشخیص حالت غیر عادی آن کمک کند.
ریسک ابتلا به این سرطان نیز با بالا رفتن سن افزایش میابد.
همچنین اگر افرادی در خانواده ی نزدیک دچار سرطان پستان شده اند، بخصوص در سنین پایین تر، امکان ابتلا به سرطان پستان در فرد بیشتر است.
از عوامل دیگر که امکان ابتلا به سرطان پستان را بالاتر می برد، می توان از:  شروع پرید در سنین پایین یا یائسگی دیرتر از معمول، نوشیدن الکل، درمان هورمونی جایگزینی2، استفاده از قرص های ضد بارداری3 همچنین چاقی و افزایش وزن بعد از یائسگی نام برد.

در انگلستان زنان بین 50 تا 70 سال بطور مرتب برای وجود سلول های سرطانی در بافت پستان ازمایش می شوند. این آزمایش شامل عکس برداری با اشعه ایکس می باشد.

نکته مهم
چنانچه برای آزمایش یا معاینه پزشکی فراخوانده شدید، پشت گوش نیندازید و در وقتی که برایتان مشخص شده، حاضر شوید. چنانچه تغییری در بدن خود مشاهده می کنید یا عاملی باعث نگرانی شما است، مطلب را با  دکتر خود در میان بگذارد. به خاطر داشته باشید که علائم قید شده در بالا یا علائم دیگر الزاما نتیجه ی وجود سرطان نیست، ولی با مراجعه به موقع به مراکز درمانی، چنانچه به سرطان مبتلا شده اید، شانس بیشتری برای درمان خواهید داشت.


1)Prostate Specific Antigen
2) Hormone Replacement Therapy
3)Oral Contraceptive Pills

++++++++++++++++++++++++++ 
مطالب مربوط 


©All rights reserved
دکتر شهیره شریف (PhD, MSC)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Disclaimer: the main purpose of this blog is to assemble my notes for my Continuing Professional Development (CPD). The topic discussed here should not be referred to as the only source of information. If there is anything with respect to this article that concerns you, please contact your doctor or pharmacist
سلب مسئولیت: مطالب مندرج در این وبلاگ صرفا برای اطلاع رسانی و افزایش آگاهی در رابطه با سلامت و بهداشت می باشد و الزاما مرجع کاملی در رابطه با موضوع مورد بحث نمی باشد. برای اطلاعات بیشتر جهت درمان، قطع یا تغییر نوع درمان با پزشک معالج یا داروساز خود مشورت نمایید
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

Tuesday, 1 March 2016

نگاهی به بتا بلوکرها = Beta blockers

یکی از سیستم های عصبی که در بدن وجود دارد و فعالیتش به صورت خودگردان است (یعنی  نیازی به آگاهی و قصد شخص ندارد) سیستم سمپاتیک می باشد. این سیستم مسئول افزودن فعالیت اندامهایی چون قلب است که در واکنش "نبرد یا فرار"1 دخیلند. مثلا با فعالیت این سیستم ضربان قلب بالا می رود

بتا بلوکرها داروهایی هستند که مانع از تحریک گیرنده های بتا توسط سیستم عصبی سمپاتیک می شوند و نهایتا باعث کم شدن اثر سیستم سمپانیک بروی اندام های دارای گیرنده بتا می شوند

  از بتا بلوکرها برای درمان بیماری هایی چون فشار خون بالا، آنژین صدری، آریتمی های قلبی و به منظور جلوگیری از حمله قلبی در افرادی که یکبار به این عارضه دچار شده اند، استفاده می شود. نام لاتین این گروه از داروها معمولا با 
ol
ختم می شود. برای نمونه به لیست زیر مراجعه فرمایید
Betaxolol, Bisoprolol, PropranoloL, Nadolol, Timolol
   
گیرنده های بتا را می توانیم زائده های پروتئیی بخوانیم که در سطح سلول وجود دارند  و بتا بلوکرها را سرپوشهایی بروی این زائده ها (برای وضوح بیشتر به نمودار یک مراجعه نمایید). در حضور بتا بلوکرها امکان ترکیب گیرنده های سلولی با مواد تولید شده توسط  سیستم سمپاتیک کاهش میابد و در نتیجه فعالیت این اندامها افزایش نمی یابد. مثلا نهایتا ضربان قلب افزایش نمی یابد

نمودار یک: نمایش ساده ی شیوه ی عملکرد بتا بلوکرها بروی گیرنده های سلولی

 گیرنده های سلولی بتا به سه نوع تقسیم می شوند: بتا یک2، بتا دو3 و بتا سه4. گیرنده های بتا یک در قلب و کلیه؛ بتا دو در اندام هایی چون جداره رگ های خونی، ریه، کبد، رحم و دستگاه گوارشی و بتا سه در سلول های چربی وجود دارند
   
برخی از بتا بولوکرها بخصوص داروهای قدیمی تر، که حالت تخصصی ندارند، مانع از عملکرد تمام گیرنده های سلولی بتا می شوند و نهایتا گیرنده های بتا یک و دو را هم زمان با هم بلوک می کنند. البته این حالت با داروهای جدید در دز بالا هم اتفاق می افتد. همین امر باعث بروز یک سری از ناراحتی های ناشی از اثرات جانبی این داروها می شود. برای مثال چنانچه گیرنده های بتا در شش ها توسط این داروها اشغال شده ممکن است باعث تنگی نفس شود به همین دلیل افرادی که دچار ناراحتی آسم هستند باید در مصرف بتا بلوکرها بسیار دقت نمایند. نمونه ی دیگر از ناراحتی های ناشی از عوارض جانبی این گروه انقباض وریدهای محیطی مثلا در انگشتان پا است. این حالت گاهی باعث ضعف شدید در پاها و عدم توانایی در استفاده از پاها هم می شود

اینبارهم طبق معمول باید تاکید کنم که چنانچه احتمال می دهید که دچار عوارض جانبی دارویی که استفاده می کنید، هستید، بدون مشورت با پزشک معالج خود اقدام به تغییر دز یا قطع دارو نکنید، ولی حتما نگرانی خود را با دکتر یا داروسازتان درمیان بگذارید

  1. Fight or Flight
  2. Beta 1
  3. Beta 2
  4. Beta 3

©All rights reserved
دکتر شهیره شریف (PhD, MSC)
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Disclaimer: the main purpose of this blog is to assemble my notes for my Continuing Professional Development (CPD). The topic discussed here should not be referred to as the only source of information. If there is anything with respect to this article that concerns you, please contact your doctor or pharmacist
سلب مسئولیت: مطالب مندرج در این وبلاگ صرفا برای اطلاع رسانی و افزایش آگاهی در رابطه با سلامت و بهداشت می باشد و الزاما مرجع کاملی در رابطه با موضوع مورد بحث نمی باشد. برای اطلاعات بیشتر جهت درمان، قطع یا تغییر نوع درمان با پزشک معالج یا داروساز خود مشورت نمایید
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

Tuesday, 26 January 2016

آزبست = asbestos


آزبست از مصالح ساختمانی است که شامل مواد معدنی با فیبر(رشته)های بلند میکروسکپی می باشد. سابق بر این از آزبست در مقیاس گسترده استفاده می شده ولی به علت خطرات ناشی از تماس با آزبست استفاد از آن حدود 15 سال پیش در انگلستان ممنوع شد. ولی متاسفانه هنوز هم این ماده در ایران در صنایع لنت سازی و ساختمانی مورد استفاده دارد.

کارگرانی که در ایران یا در انگلستان (که در ساختمان های قدیمی کار می کنند) با این ماده در تماسند، باید نسبت به خطرات ناشی از آزبست آگاه باشند و پیشگیری های لازم را برای حفظ سلامت خود و افراد دیگر، که در تماس با این ماده هستند، بکار گیرند. 

آزبست تا زمانی که بافت کلی آن سالم است ضرری ندارد ولی هنگامی که به هر دلیلی (مثلا در اثر ضربه خوردن و شکسته شدن، سوراخ شدن با مته یا فرسایش) صدمه می بیند، فیبرهای آن که با غبار‌ آزبست در فضا پخش می شوند در صورت ورود به ریه باعث بیماری های خطرناکی می شوند که حتی می تواند پس از مدتی بیمار را از پا در بیاورند.

طبق آمار اعلام شده در انگلستان هر ساله 5000 نفر در سال به دلیل تماس با این ماده از دنیا می روند و این در حالتی است که مصالح ساختمانی جدید (مکانهایی که بعد از سال 2000 میلادی ساخته شده اند) در انگلستان عاری از آزبست می باشند و رعایت قوانین بهداشت کار در این کشور برای سلامت کارگران اجباری است. در ایران با توجه به عدم وجود این موارد مسلما آمار تلفات ناشی از تماس با آزبست خیلی بیشتر از 5000 نفر در سال خواهد بود.

عوارض ناشی از آزبست
هنگامی که رشته های میکروسکپی آزبست وارد ریه فردی شود بلافاصله علائم بیماری در فرد ظاهر نمی شود. معمولا علائم بیماری در شخص سالها بعد و زمانی ظاهر می شود که صدمات غیر قابل جبرانی به فرد وارد شده.
 آزبستوز (Asbestosis) نام بیماری التهاب ریوی است که در اثر تماس مداوم با آزبست ایجاد می شود. این بیماری می تواند به فیبروز ریوی‌ یا سرطان ریه هم بینجامد. همچنین آزبست می تواند باعث بروز علائمی چون سرفه، تنگی نفس، بی اشتهایی، درد در فقسه ی سینه، خلط خونی و جمع شدن مایع در فضای اطراف ریه شود. گاهی اوقات نیز مشکلات ریوی می توانند نهایتا به نارسایی قلبی ختم شوند، ضمن اینکه ریسک ابتلا به سرطان ریه در افرادی که در معرض تماس با آزبست هستند نیز افزوده می شود.

نکات قابل توجه
برای کارگرانی که در معرض خطرات ناشی از تماس با آزبست هستند استفاده از ماسک های مخصوص سفارش می شود. ورزش منظم (که به حفظ ظرفیت ریه کمک می کند)، تغذیه مناسب و عدم استفاده از دخانیات هم مهم می باشد. استفاده از واکسیناسیون سالانه ی انفلونزا (در فصل پاییز) برای جلوگیری از عوارض ناشی از آنفلونزای فصلی بروی ریه نیز الزامی است. دوری جستن از دخانیات یا در معرض دود سیگار بودن (مثلا چنانچه دیگر اعضای خانواده سیگار می کشند) خطر ابتلا به بیماری های ریوی را کاهش می دهد.

شیوه درمان
متاسفانه هنوز شیوه ی خاصی برای درمان بیماری ناشی از  تماس با آزبست وجود ندارد. پیشگیری بهترین درمان است. باید توجه داشت تا کارهای ساختمانی (چه کار در ساختمان های ایران و چه کار در ساختمان هایی که در انگلستان قبل از سال 2000 ساخته شده اند) طوری باید برنامه ریزی شود تا به آزبست صدمه ای وارد نشود. کارگرانی که در معرض این خطر هستند باید در مورد ریسک تماس با آزبست آگاه باشند و بدانند که کدام موادی که استفاده می کنند شامل ازبست می شود.
همچنین عکس برداری منظم با اشعه ایکس از ریه و توقف کار با آزبست در صورتیکه مورد غیر طبیعی دیده شود، حتی درغیاب هرگونه علائم بیماری الزامی است.

برای درمان یا کنترل علائم بیماری گاهی نیاز به استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ برای‌ درمان عفونت های ریوی، یا استفاده از داروهای خوراکی یا اسپری ها برای‌ باز کردن‌ لوله‌های‌ نایژه‌ای‌ ضروری است. برای‌ رفع‌ ناراحتی‌ خفیف‌ می‌توان‌ از داروهایی‌ مثل‌ استامینوفن‌ استفاده‌ نمود. فیزیوتراپی‌ تنفسی کمک می کند و ممکن است در مواقعی که تنفس بیمار دچار اشکال شده استفاده از اکسیژن هم الزامی شود.

امید است با اهمیت دادن به سلامت کارگران و با بالا رفتن سطح بهداشت کار در ایران نیز استفاده از این ماده مهلک به زودی بکل ممنوع شود.


Further reading



©All rights reserved
دکتر شهیره شریف (PhD, MSC)
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Disclaimer: the main purpose of this blog is to assemble my notes for my Continuing Professional Development (CPD). The topic discussed here should not be referred to as the only source of information. If there is anything with respect to this article that concerns you, please contact your doctor or pharmacist
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++